Dis mistig, so mistig dat die boonste takke van ‘n groot boom in die mistigheid verdwyn. Die prinsie staan onder die boom en staar na die uitgestrekte takke.
Alles lyk so mooi, die dik stam, die takke, die blare, die blommetjies en die klein vruggies. Alles pas so mooi bymekaar. Alles is in harmonie.
Die prinsie kan ook voëltjies hoor sing en vaagweg in die mistigheid sien hoe hulle nes maak hoog in die takke. Daar is ook eekhorinkies wat rond spring om van die vruggies in die hande te kry. Soos hulle die vruggies verober word die pitte op die grond laat val.
Die prinsie kyk op die grond en sien dat daar ooral klein goggatjies is wat rond kruip. Dit lyk asof elkeen presies weet wat om te doen. Ook die voëltjies en die eekhorinkies verrig hulle takies met onverdeelde toegewydheid. Alles funksioneer ‘n perfekte harmonie en dis pragtig.
‘n Traantjie loop oor die prinsie se wang. Hy het ook ‘n takie om te verrig. In sy hand hou ‘n klein kosbare voorwerpie vas. Terwyl hy so na die boom en al die diertjies kyk dink hy:
Ek alleen het die vryheid om te faal.
Hy maak sy hand oop en hou die voorwerpie voorhom. Dit glinster selfs op hierdie mistige dag. Dan dink hy:
Hoe wonderlik sal die wees as ‘n mens te midde van mislukking steeds deel van hierdie harmonie kon wees.
Dan draai hy om en stap weg in die mistigheid om sy taak te gaan verrig.
6 Julie 2009 at 9:12 nm
Jippie! Die prinsie is terug. Nou moet ek eers gaan herkou aan die betekenis van alles hierbo.
Mefri!!! Waar’s jy?
6 Julie 2009 at 9:17 nm
Jippie!! ((((Flippiefanus)))) My gedagtes baljaar in jou woorde terwyl ek my dink-passies dans. Dankie!!
6 Julie 2009 at 9:20 nm
LOL Son, ek dink ons het ons kommentare gelyk gestuur, kyk net hoe eenders is dit
7 Julie 2009 at 9:25 nm
Hierdie keer dink ek nogal dat die betekenis redelik voor-die-hand liggend is.
8 Julie 2009 at 5:32 vm
Ek kom vanaand gesels, tyd was bietjie skraps. Mooi dag vir jou.
9 Julie 2009 at 5:14 nm
Flippiefanus, hierdie skrywe van jou het my emosioneel diep geraak en daarom moes ek dit anders as die ander prinsie-verhaaltjies benader en hanteer.
Hierdie prins-kind maak iets in my wakker wat my hart en siel na hom laat uitreik. Ek het ʼn behoefte om hom teen my vas te druk, ek wil sy traantjies afvee, hom troos, moed inpraat en styf vashou totdat die mis verdwyn het en hy weer die voëltjies in die hoogste boomtoppe duidelik kan sien. (Insig en vrede in homself herstel word)
Terwyl hy toekyk hoedat die natuur gesellig en doelgerig om hom voortstoom en die diertjies en insekte deur instink aangepor word om hul lewenstaak te verrig, meet hy homself daarteen en besef hy; dat hy anders geskape is…… Hy ervaar homself huidiglik as eensaam, alleen en geskei van dit waarna hy smag; oplossings, insig, innerlike vreugde en vrede, sodat hy weer deel kan word van die harmonie wat om hom sing.
Dalk is sy huidige hartseer a.g.v. keuses wat hy gemaak het (inaggenome; beperkte lewenservaring en kennis van….) of dalk gaan dit oor besluite wat namens hom gemaak was, maar dit is om met ewe, want hy is verantwoordelik om die onus op hom te neem om orde en harmonie te bewerkstellig en te handhaaf.
Die blink voorwerp in sy handjies klink vir my soos ʼn tipe sleutel waarmee hy ʼn onaangename, maar onvermydelike taak mee moet verrig.
Ons almal dons op; ek hoop wanneer die klonte sout opgelos het, kan hy die hele petalje by die res van sy welverdiende lewenslesse byvoeg waar seerkry afgeskryf was aan ervaring.
Mislukking is ʼn relatiewe begrip wat heel anders vertoon onder die korrekte LIG.
Dankie Flippiefanus, hierdie hoofstuk is besonders, ek sien uit na die volgende groeiproses.
9 Julie 2009 at 7:13 nm
Dis merkwaardig, Mefri, dat jy die klein voorwerpie as ‘n sleutel identifiseer. Toe ek hierdie deel geskryf het, het ek nog nie in my gedagtes ‘n idee gevorm oor wat presies die voorwerpie is nie. Nou herhinder die sleuteltjie my aan die sleutels wat aan Petrus gegee is. Dit skakel nogal mooi in by die tema van die storie. Dankie.
9 Julie 2009 at 8:50 nm
Ek het al baie inskrywings gelees oor die afgelope 3 + jaar, maar nog nooit het iemand se woorde en gedagtes myne so los gewoel soos jou prinsie nie. Jy moet raas as ek te veel babbel en verlore raak in my eie gewaarwordinge hoor.
Dalk is dit die kindjie in hom wat so eerlik en opreg sy gevoelens ten toon stel…. maar wat dit ook al is, dit is goed vir my en ek waardeer dit wanneer hy sy verskyning maak. Dankie vir jou moeite, ek geniet hom oor ʼn honderd.
10 Julie 2009 at 6:49 vm
Haai nooit Mefri, hoe sal ek nou ooit vir jou kan se^ jy babbel te veel? Ek waardeer al jou kommentaar vreeslik baie. Ek kry meer uit jou kommentaar uit as wat ek in my inskrywings kan insit.
Die klein prinsie versinnebeeld iets waarmee ek self ook kan identifiseer. Dis hoekom ek daarvan hou om so nou en dan deur sy ervarings iets te probeer verduidelik.
10 Julie 2009 at 4:55 nm
((((Flippiefanus)))) jy is dierbaar, baie dankie vir die pragtige kompliment. Dit is verskriklik lekker om sommer net gemaklik en spontaan te gesels. Jy is ʼn gasheer duisend!!